Medische missers

In de gezondheidszorg worden iedere dag door artsen en andere professionals vele behandelingen uitgevoerd. Zij zullen allemaal naar eer en geweten en beste kunnen hun patiënten willen helpen. Maar artsen zijn ook mensen en mensen maken fouten. Soms blijven deze zonder gevolgen, maar soms lijdt de patiënt hierdoor schade. En dan? Vaak raakt hij verstrikt in een oerwoud van procedures en regels waar hij zonder deskundige gids al snel de weg kwijtraakt. Het beoordelen van medische missers behoort tot de lastigste vraagstukken in de letselschadepraktijk. Wanneer het resultaat van een operatie tegenvalt wordt er tegenwoordig al snel gedacht aan een fout van de arts. Wij krijgen er dikwijls vragen over.

Toch blijkt dat in veel gevallen niet zo te zijn. Vaak is er sprake van gebrekkige communicatie tussen arts en patiënt. Hierdoor heeft de patiënt andere verwachtingen dan de arts kan waarmaken. Niet alles wat niet naar wens verloopt is te wijten aan een fout. Het komt regelmatig voor dat een arts de patiënt onvoldoende informeert over de mogelijke risico’s die aan een ingreep verbonden zijn. Als zo’n complicatie zich vervolgens voordoet is er geen sprake van een fout. Maar als er wel goede voorlichting zou zijn gegeven had de patiënt wellicht voor een andere behandeling gekozen. Dan kan een arts toch verantwoordelijk zijn voor de schade. Overigens geeft lang niet iedere arts die een fout maakt dit eerlijk toe.

De hoofdregel is dan dat een patiënt die zijn arts aansprakelijk wil stellen voor toegebrachte letselschade dient aan te tonen dat er sprake is van een verwijtbare fout. Hiertoe dient hij te beschikken over zijn eigen medische dossier. Dit wordt dan aan een medisch adviseur voorgelegd ter beoordeling. Bij discussie wordt vervolgens meestal nog een onafhankelijk arts ingeschakeld die moet oordelen over een handeling van een vakbroeder. Mensen denken dan vaak “die houden elkaar vast de hand boven het hoofd” en beginnen er niet aan. Is een dossier niet op orde kan de bewijslast worden omgekeerd. Maar zelfs bij een aangetoonde fout ben je er nog niet. Er moet vervolgens worden aangetoond welke extra schade er door die fout is ontstaan. Er speelde immers al een medisch probleem want daarom moest die patiënt naar het ziekenhuis.

Een voorbeeld. Een kind valt tijdens het voetballen en bezeert zijn pols. Op de EHBO stelt de dienstdoende arts een zware kneuzing vast. Hij laat geen foto’s maken, legt een drukverband aan en stuurt het kind met pijnmedicatie naar huis. Een maand later blijkt het herstel maar niet te vlotten. De ouders vertrouwen het niet en raadplegen de huisarts die foto’s laat maken. Dan blijkt de pols op twee plaatsen gebroken te zijn. De radioloog zegt dat er eigenlijk direct geopereerd had moeten worden. Nu is volledig herstel niet meer mogelijk. De verzekeraar erkent aansprakelijkheid voor de fout maar wijst er op dat ook na direct opereren er klachten aan de pols zouden zijn gebleven waardoor niet alle schade voor vergoeding in aanmerking komt. Wij helpen u graag bij dit soort discussies!