Het touw

Mountainbiken is niet zonder risico. Een valpartij op zijn tijd hoort er bij. Maar soms kan de schade door een valpartij worden verhaald. Wat was het geval? De politie kreeg midden in de nacht van zaterdag op zondag een melding over twee losgebroken paarden in een natuurgebied. Er waren twee toegangspunten, gemarkeerd met wildroosters en daarnaast een toegangshekje. Men wilde vermijden dat de paarden op een naastgelegen autosnelweg konden komen. Het eerste toegangspunt werd afgezet met rood-wit markeringslint. Men had te weinig lint over voor toegangspunt twee. Daarom werd dit afgezet met een oranje touw. In het midden werd het restant rood-wit lint vastgemaakt.De volgende ochtend betrad een fietser het natuurgebied bij toegangspunt één. Hij zag het lint hangen maar kon via het voetgangerspoortje probleemloos het gebied betreden.

Aangekomen bij toegangspunt twee zag hij het oranje touw over het hoofd, kwam ten val en liep letsel op. Na onderzoek werd de politie aansprakelijk gesteld omdat zij een gevaarlijke situatie in het leven hadden geroepen. De politie wees de aansprakelijkheid af. Voor de rechter hebben beide partijen hun standpunt toegelicht. De fietser gaf aan dat hij dacht dat het lint bij de ingang mogelijk was opgehangen omdat er iets mis was met het wildrooster. Omdat het naastgelegen poortje niet was afgesloten ging hij er van uit dat het gebied gewoon betreden kon worden. Het oranje touw bij de uitgang was minder goed zichtbaar. Bovendien werd zijn zicht belemmerd doordat hij net daarvoor plotseling van de zon in de schaduw terecht was gekomen. Hierdoor zag hij het touw te laat.

Ook stelde hij dat een gespannen touw veel meer gevaar oplevert dan een lint, omdat een lint als je er tegenaan rijdt, meebuigt en breekt. De politie erkende dat het niet de bedoeling was om recreanten te weren. Ze vonden de maatregelen echter adequaat. Ze hadden te weinig lint en konden op het nachtelijk uur niet aan ander lint komen. Het touw was volgens hen voldoende zichtbaar. Veel fietsers hoefden op zondagmorgen niet verwacht te worden. Bovendien waren deze al gewaarschuwd door het rood-witte lint bij de ingang en hadden zij hierdoor het wildrooster bij de uitgang extra voorzichtig moeten naderen. Eigen schuld. De rechter overwoog dat rood-wit lint beter zichtbaar is dan oranje touw. De politie had niet voor niets het restant lint aan het touw vastgemaakt.

Dat het touw (bij daglicht) voldoende zichtbaar was kon de politie niet weten omdat het donker was toen ze het ophingen. Het spannen van een touw schept een gevaarlijke situatie. De politie wist dat fietsers het gebied konden betreden en sportieve fietsers zijn, juist in het weekend voorzienbaar. Te weinig lint komt voor rekening van de politie. Bovendien hadden ze de volgende morgen terug kunnen komen om het touw alsnog te vervangen door lint, dat inderdaad minder gevaarlijk is als er tegenaan wordt gereden. De fietser hoefde niet extra voorzichtig te zijn bij het naderen van de uitgang. Bovendien had deze uitgang voor andere fietsers ook de ingang kunnen zijn! Vordering fietser werd dus volledig toegewezen.