Positivisme


Recent had ik een gesprek met een expert van een verzekeraar over een cliënt die nogal zwaar getroffen was door een verkeersongeval. Hij had bij een frontale aanrijding allerlei breuken opgelopen, oogletsel en hersenletsel. Zijn herstel verliep moeizaam en ondanks intensieve revalidatie bleven er forse beperkingen in zijn dagelijks functioneren. De gevolgen voor hem waren groot. Hij raakte volledig arbeidsongeschikt, verloor zijn baan, was voor veel dagelijkse handelingen afhankelijk van de hulp en ondersteuning van zijn partner of van zijn kinderen en moest zijn geliefde hobby, het wielrennen, vaarwel zeggen. Ondanks deze niet te benijden situatie, had hij een ongekend positieve levenshouding. Zijn motto was: stop geen energie in wat niet meer kan, maar richt je op wat wel nog mogelijk is. Het wielrennen ging niet meer. Maar vissen in alle vroegte met een vriend wel, dus toog hij regelmatig naar de plaatselijke visvijver om daar een paar uurtjes te genieten. En alhoewel hij arbeidsongeschikt was geraakt, vond hij zichzelf nog prima geschikt om als vrijwilliger kinderen op de kinderboerderij rond te leiden en hun iets te leren over de kaasmakerij, waar zijn ouders vroeger een bedrijf in hadden. Ik vond dat hij aldus meesterlijk met zijn situatie omging en had daar veel respect voor. De expert met wie ik over deze zaak sprak, interpreteerde deze activiteiten van cliënt echter op een geheel andere wijze. Hij zag daarin eigenlijk een bevestiging dat het wel meeviel met de ernst van de kwetsuren en de gevolgen daarvan. Hij koppelde daar bovendien de verwachting aan dat mijn cliënt op termijn mogelijk wel weer betaald werk zou kunnen verrichten en wilde daarmee uiteraard ook rekening houden in de schadevaststelling. Ik was perplex over zoveel functionele kortzichtigheid en elk gebrek aan empathie. Cliënt deerde het echter niet toen ik hem dit vertelde. Hij zei: ‘Die man doet ook maar zijn werk, maar gelukkig zal hij er niet van worden. Dat is des te vervelender voor hem.’ Zo is het. Daar kunnen ze in Den Haag nog iets van leren.

Raoul M.J.T. van Dort, 14 mei 2021

Deze columns zijn verschenen in Nummer 1, een blad dat tien keer per jaar als aparte bijlage bij dagblad De Limburger wordt meegezonden.


Contactgegevens

Kantoor Maastricht

Spoorweglaan 12
6221 BS  Maastricht

Kantoor Amsterdam

Jan Luijkenstraat 12-III
1071 CM  Amsterdam

Maak kennis met onze teams

Wij staan achter het slachtoffer.

We doen het niet alleen

Een extern netwerk is belangrijk.

Sponsoring en support

We ondersteunen de volgende initiatieven.

De Dikke Pech

Ons Privacystatement

Na Het Noodlot

Uitgegeven ter gelegenheid van het 10 jarig bestaan van
Van Dort Letselschade

Letsel Verhalen

Hét leesbare boek over letsel en schade.
Nog enkele exampleren!

mr. R.M.J.T. van Dort re