Knuffel

De wereld is in beweging, of beter: in opstand! Verdraagzaamheid is in sommige landen ver te zoeken, maar ook in onze eigen samenleving lijkt er steeds minder respect voor elkaar en besteden we teveel tijd aan de kleur van Zwarte Piet! Ik hoop oprecht dat 2015 een jaar wordt waarin respect met hoofdletters wordt geschreven en, belangrijker nog, wordt begrepen! In mijn vak zal het komende jaar blijken of no cure no pay de aandacht en vooral acceptatie krijgt die het verdient, zeker nu de mogelijkheden voor gefinancierde rechtshulp sterk zijn terug gebracht en rechtzoekenden daardoor in de kou dreigen te komen.

In tijden waarin belangrijke zorgbeslissingen komen te liggen bij gemeentes en de overheid de subsidiekraan steeds verder dichtdraait is goede rechtshulp voor getroffenen van letselschade evidenter dan ooit. Daarbij komt dat verzekeraars nog immer niet uit de kast durven te komen om te zeggen wat hun belang is: de schadelast beperken! Dat komt op slachtoffers en de buitenwereld immers niet sympathiek over.  Dus wordt met een charme-offensief het slachtoffer zogenaamd ?centraal? gesteld, terwijl de dagelijkse praktijk er nog steeds een is van moeizame discussies over aansprakelijkheid, schade en de vergoeding daarvan.

Bij verzekeraars imponeert de schijn meer dan de waarheid. Voor een rechtvaardige discussie blijft het echter van belang het beeld zuiver te houden. In letselschadeland is nou eenmaal sprake van tegenstrijdige belangen die maken dat met elkaar knuffelen in het kader van de goede bedoelingen, een moeilijke en onnatuurlijke oefening wordt.

Knuffelen doe je met mensen die je na aan het hart liggen en dat is zeldzaam tussen partijen in letselschadeland. Hopelijk zie ik het verkeerd en hebben verzekeraars echt het beste voor met onze cliënten. Dan wordt 2015 het jaar waarin dossiers snel kunnen worden afgewikkeld, weinig wordt geprocedeerd en niet overdreven maar wel adequaat schades worden vergoed. Dat zou respect verdienen en een warme knuffel!