Raoul van Dort
Overal waar geld (en soms veel geld) mee gemoeid is wordt gefraudeerd. Waarom zou dat in letselschadeland anders zijn?
Fraude kent vele vermommingen. Zo kennen we het creatief aanpassen van de toedracht, valse getuigenverklaringen, gefingeerde aanrijdingen, verzwijging van een relevante medische voorgeschiedenis, het voorwenden van klachten die er niet zijn of het bewust aandikken van klachten die er wel zijn.
Om iemands belangen te kunnen behartigen moet je elkaar vertrouwen. Soms wordt je daarin teleurgesteld. Willem was een 52-jarige, vriendelijke zelfstandige schilder.
Na een zware aanrijding van achteren had Willem direct nekklachten, uitstralend naar zijn beide armen, hoofdpijn en rugklachten.
Later kwamen daar nog concentratiestoornissen bij. Op foto’s in het ziekenhuis was niets te zien. De huisarts constateerde een whiplash en verwees naar een fysiotherapeut. Deze rapporteerde forse beperkingen die het werken vooralsnog onmogelijk maakten. Tijdens een eerste huisbezoek samen met een expert van de verzekering kreeg Willem het zichtbaar te kwaad. Hij vertelde echt helemaal niets te kunnen doen. Als hij zijn arm alleen al optilde trokken de pijnscheuten door hem heen.
Willem had zich niet verzekerd tegen arbeidsongeschiktheid en kon bewijzen dat hij voor twee maanden vooruit opdrachten had die hij niet kon uitvoeren. Hij liet een kennis het werk doen maar verdiende zelf dus niks. De verzekeraar erkende zijn schade en betaalde hem twee maanden inkomsten vooruit!
Van Dort Letselschade is gespecialiseerd in de juridische begeleiding van slachtoffers van letselschade.
We behartigen uitsluitend de belangen van slachtoffers en zijn onafhankelijk van verzekeraars. Onze dienstverlening kenmerkt zich door deskundigheid en ervaring op gebied van letselschade, waarbij we het belang van het slachtoffer centraal stellen.
Toen hij na twee maanden aangaf dat hij nog altijd niets kon doen, volgde een nieuw voorschot en werd een medisch revalidatietraject afgesproken. Helaas geen verbetering, dus weer een nieuw voorschot. Toen hadden Willem en ik een gesprek met de verzekeraar. Naast de expert die Willem eerder had bezocht was er een onbekende man bij die het woord nam. Er was een tip binnen gekomen dat Willem ondanks zijn mededelingen “gewoon” zou werken, of hij daar wat op te zeggen had. Willem ontkende in alle toonaarden.
Vervolgens werd er een videoband getoond. Vanuit een geblindeerde auto was gefilmd dat Willem de week daarvoor uit zijn busje stapte, twee zware emmers verf optilde, een ladder neerzette en langdurig bovenhands aan het schilderen was. Mijn maag kromp ineen. Maar Willem raakte opgewonden en toonde zich strijdbaar. “Ik was die dag toevallig voor het eerst weer wat aan het proberen” en “jullie zouden me de volgende dag eens moeten zien, ik moest de hele dag plat!”
Vervolgens werd de videoband een stukje verder gespoeld en versprong de datum naar de volgende dag.
Willem bouwde in zijn eentje een zware steiger op, waarna hij zonder pauze, een uur stond te schuren. Zelfs ik kreeg het er warm van!
De verzekeraar overwoog aangifte van oplichting tenzij Willem zijn claim introk wat hij direct deed. Maar vervolgens liet men weten uiteraard wel de betaalde voorschotten terug te vorderen. Willem jammerde als een kind. “Hij had in het begin echt klachten hoor, hadden ze gezien hoe zijn bus in elkaar zat?”.
Toen we alleen waren vroeg Willem of ik er nog wat aan kon doen. Ik stond perplex.
“Nee Wilem, je hebt ook mij op het verkeerde been gezet”
