Tegenwind

Als je ’s ochtends de krant leest valt het meteen op: de negatieve toon van de journalistiek over onderwerpen die, soms zelfs voor het merendeel, positieve elementen hebben. Aan de eind september georganiseerde triathlon worden twee pagina?s besteed over de slechte organisatie en onveilige situaties. Dat het een voor Maastricht uniek evenement is waarvan het te prijzen valt dat bijna 700 sporters daaraan hebben deelgenomen zonder echte problemen, blijft onvermeld. Rieu op het Vrijthof geeft slechts en te veel overlast voor omwonenden, dat het tienduizenden mensen ook enorm veel plezier en vreugde geeft, een magneet is voor Maastricht, blijft onderbelicht. Is dat typisch voor de journalistiek verbonden aan ons regionale dagblad? Ik twijfel. Er lijken meer mensen negatief te zijn, dan positief.

Vraag naar de vakantie en het antwoord gaat vooral over de dingen die tegengevallen zijn. Vraag naar de nieuwe auto en de kofferbak blijkt toch wel erg krap… Kennelijk zijn die negatieve aspecten belangrijker dan de positieve, is het makkelijker te klagen dan trots of blij te zijn en lult het makkelijker te benoemen wat niet goed was dan te benadrukken wat prima of fijn was. Gelukkig is niet iedereen zo. Enorm respect heb ik voor cliënten die zelfs na ernstig letsel of na overlijden van een dierbare in staat zijn zich te richten op positieve zaken, de mooie kanten die het leven (nog) te bieden heeft, te focussen op de kansen in plaats van op de risico’s. En die van daaruit anderen stimuleren of ondersteunen, ondanks of juist dankzij beperkingen of gemis. Zoals Marco Habets, die als een van de weinigen de Herculesramp overleefde. Hij doorstond een zware periode van herstel. Inmiddels is hij succesvol en gediplomeerd muziektherapeut in Adelante dankzij -ik ben ervan overtuigd- zijn positieve instelling en uitstraling. Het leven is soms als bij zeilen: ondanks tegenwind toch vooruit komen!