Vette worst

Van het concert des levens krijgt niemand het programmaboekje? is een oude tegeltjeswijsheid. Maar soms zou een kijkje in de kristallen bol best handig zijn. Ook bij regeling van letselschade. Ernstig letsel herstelt vaak niet volledig. Er zijn blijvende beperkingen die moeten worden vastgesteld. Meestal volgt er dan een medische keuring door een specialist. Deze neemt het hele medische dossier door, doet zelf onderzoek en geeft antwoord op belangrijke vragen. Na dit onderzoek ligt vast welke beperkingen er zijn als gevolg van het ongeval. Maar wat is dan de schade? Wat betekenen die beperkingen voor het leven van de cliënt in kwestie?

Dat is altijd individueel maatwerk. Handletsel heeft voor een pianist nu eenmaal meer gevolgen dan voor een voetballer. Het inschatten van schade die iemand in de toekomst mogelijk nog gaat lijden als gevolg van zijn letsel is niet eenvoudig. Verzekeraars willen niet teveel betalen en het slachtoffer heeft uiteraard behoefte aan zo compleet mogelijke schadevergoeding. Hij hoeft er ook niet beter van te worden. Optimale zekerheid dat dit ook lukt hebben partijen alleen als de schade niet definitief wordt geregeld, maar periodiek wordt vastgesteld en afgewikkeld. Maar beide partijen geven vaak toch de voorkeur aan het definitief afsluiten van de zaak op enig moment.

In vaktermen zullen beide partijen dan zo goed mogelijk de goede en de kwade kansen moeten inschatten voor de toekomst. Een praktijkvoorbeeld. Edwin was door een ernstig ongeval langere tijd arbeidsongeschikt. Hij raakte hierdoor zijn vaste baan kwijt. Hij kwam niet in aanmerking voor een WIA uitkering omdat er volgens het UWV voldoende baantjes waren die hij wel kon uitvoeren. Hij had ook maar heel kort recht op WW. De WA-verzekeraar wilde zijn inkomensverlies wel betalen, maar niet te lang. Edwin moest solliciteren en zou vast wel weer werk vinden op enig moment. Edwin zelf geloofde dat ook wel, maar wanneer? De verzekeraar volgde het vette worst scenario. Ze boden Edwin  35.000,- aan ter regeling van zijn schade. Voor Edwin was dat erg veel geld. Hij zou er twee jaar goed van kunnen leven, of eindelijk die nieuwe auto kunnen kopen.

Hij zal toch wel snel werk vinden? De verzekeraar gaf aan dat het voorstel kwam te vervallen als hij het niet accepteert, en dat de uiteindelijke schade dan een stuk lager kan uitpakken. Bijvoorbeeld als hij snel werk vindt, of als hij niet kan bewijzen dat zijn schade ongevalsgevolg is, of als hij een nieuw ongeval krijgt. Edwin wilde toehappen, maar belde eerst ons voor advies. Ik vertelde hem dat het voorstel aantrekkelijk lijkt mits hij inderdaad snel werk vindt. Maar het is crisis, hij is laag opgeleid, kan door zijn letsel juist het ongeschoolde werk niet doen en woont in een regio waar de baantjes niet voor het oprapen liggen. En als hij werk vindt is het dan weer vast? En houdt hij het vol? Edwin vroeg mij hem te helpen en er kwam een veel betere regeling. Had Edwin toch bijna zijn tanden gezet in een mager, smakeloos worstje!