Dat geloof je bijna niet!

Een paar maanden verzocht een man mij om advies. Hij had 9 jaar eerder een bedrijfsongeval gehad als gevolg waarvan hij een  forse hoofdwond had opgelopen.  Aanvankelijk leek het allemaal mee te vallen, maar na verloop van tijd klaagde hij toch over hoofdpijn, vergeetachtigheid en vermoeidheid. Hij viel uit op zijn werk en kwam uiteindelijk in de WAO terecht.

Op advies van een kennis had hij een belangenbehartiger in de arm genomen, die op basis van uurtarief aan de slag was gegaan. Na verloop van tijd was bij de man de indruk ontstaan dat de aandacht verslapte ook omdat het contact  steeds moeizamer verliep.  Op moment dat de man zich bij mij meldde, 9 jaar na het ongeval (!), wist de man niets eens of de aansprakelijkheid was erkend! Hij had een paar kleine voorschotbetalingen gehad en nu lag er ?opeens? een voorstel om het dossier af te sluiten tegen een vergoeding van ? 20.000.  Daarover wenste hij graag mijn advies, nu hij het wat weinig vond, maar zijn belangenbehartiger hem had geadviseerd het te accepteren.

Aan de hand van de stukken van de man, had ook  ik de indruk dat het voorstel te laag was. Ik sprak met de man af het dossier over te nemen. De vorige belangenbehartiger wilde echter zijn nota incasseren. De nota beliep bijna ? 18.000.  Ernstiger was echter dat hij had geadviseerd akkoord te gaan met die ? 20.000, waar nota bene zijn nota bij inbegrepen was! Met andere woorden, als de man dat had geaccepteerd, had hij uiteindelijk in plaats van ? 20.000 een tiende deel daarvan ontvangen na aftrek van de nota. Gelukkig was hij niet akkoord gegaan.

Het dossier zal naar verwachting op korte termijn alsnog worden afgerond. Echter tegen een vergoeding die een veelvoud zal zijn van de eerder aangeboden ? 20.000.  Daarnaast werd met de aansprakelijke verzekeraar geregeld dat de vorige belangenbehartiger zijn nota (nagenoeg) betaald kreeg!